25.8 C
Скопје
21 мај, 2024
Inbox7.mk
СТАВ

По Бањски Манастир – освестување и пресек: Принципиелни или територијални решенија  

Пишува: Ивон Величковски

Очигледната затеченост на официјален Белград по терористичкиот напад покажа колку всушност Вучиќ и нема контрола врз србијанските институции.

И колку скапо го чини седењето на 2-3 столчиња. И него и Србија, но и каков ризик тоа претставува за целиот регион.

Но и ги соочи и ЕУ и САД со непријатното сознание дека политиката на:

– “примирување” кон Вучиќ, при дезориентирана опозиција во Србија и

– диспропорционален притисок врз Курти, при опозиција која му е спротивставена лично, а не по прашањето на Заедница на општини согласно уставот…

…не носи стабилност за Србија и Косово, туку создава предизвици во регионот.

Отсуството на било каков инцидент во другите подрачја во Косово каде живеат Срби ги обесмисли тврдењата за “теророт на Курти”, а го потврди неселективното владеење на правото таму.

Но самиот терористички акт отслика зошто етничка заедница на општини со извршни надлежности вон рамката на косовскиот устав претставува закана за косовскиот територијален интегритет.

А потоа и за секоја соседна држава во регионот, вклучително Северна Македонија.

Ќе повторам, при регион до сега порозен за “Вагнер/Ноќни волци/РПЦ” логистика на руската потреба од дестабилизација на Западниот Балкан.

Затоа, Брисел и Вашингтон, Берлин, Париз и Лондон веќе мора да го преоценат својот досегашен пристап и да прифатат дека:

– Приштина легитимно бара Заедницата да се формира согласно косовскиот устав, што функционалниот го става пред етничкиот и територијалниот карактер на Заедницата.

– Составен дел на формирање на Заедницата е меѓусебното признавање на Косово и Србија, затоа што изворот на Заедницата е косовскиот устав, а тоа е устав на суверена држава што треба да биде призната за да се црпи обврската на Косово за формирање Заедница.

– ЕУ треба да ги охрабри своите членки кои тоа се уште не го сториле – да го признаат Косово, за надлежниот Комесар да се води од надворешната политика на ЕУ, а не на земјата од која доаѓа.

Дури и ако го гледаме само интересот на Северна Македонија, ќе се сетиме дека по Ердутскиот, Рамковниот договор (вграден во македонскиот устав) е првиот документ кој го печатира принципот дека во регионот нема територијални решенија на етничките прашања. Следен документ од таков карактер е самиот Устав на Косово. Обата предвидуваат унитарност на државите и се “гарантирани” од ЕУ и САД.

Затоа, ќе се сетиме и дека “исчашувањето” на косовската – неминовно ќе ја “исчаши” и македонската државна унитарност.

А ако гледаме регионално одговорно, ќе си признаеме дека етничката заедница во Косово како територијално решение на етничките прашања отвора уште неколку такви прашања – и во Северна Македонија и во самата Србија. Но и во други земји од регионот. А можеби и пошироко.

Затоа и властите, но и опозицијата во Македонија и тоа особено политичарите – Македонци треба да ја прекинат политиката на “закопување на главата во песок” пред националниот и регионалниот предизвик.

Оние што први ќе ја напуштат “политиката на ној”, ќе се ослободат од имиџот на подизведувачи на источните влијанија. Набрзо потоа за ова ќе стане свесна и парламентарната опозиција. И медиумите на македонски.

 

Фејсбук објава на авторот 

Related posts

Во корист на сопствената штета

admin

Европската перспектива ќе се гради низ предизвици и храбри одлуки

admin

Интеграција пред членство – менување на пристапот “сѐ или ништо”

admin

Срам

admin

Време е за промени!

admin

#MeKryeministrin

admin