Пред 25 години на Косово беа распоредени 50.000 војници на НАТО, а со нив и привремената администрација на Обединетите нации.
На 12 јуни 1999 година, по 78 дена бомбардирање од страна на Западната воена алијанса предводена од Америка против српските воени цели, трупите на НАТО влегоа во Косово во мировната мисија која ќе се вика КФОР, со што завршија речиси двете -годишна војна меѓу востаничкото албанско население организирано во редовите на Ослободителната војска на Косово и српските воени и полициски сили.
Иако се слави, 12 јуни не е признат како официјален празник во Косово. Светските дипломати го паметат како ден на речиси конфронтација меѓу Западот и Русија, ден на „кој можело да започне Трета светска војна“.
Првите војници на НАТО кои влегоа во Косово на 12 јуни беа специјалните сили на Норвешка и оние на британската специјална воздушна служба, кои се најдоа лице в лице со руските војници кои еден ден претходно „изненадувачки“ го зазедоа аеродромот во Приштина со цел поделба на Косово.
Русија имаше намера да испрати илјадници засилувања од воздух, но по интервенцијата на Вашингтон, Бугарија, Унгарија и Романија го одбија барањето на Москва за користење на нивниот воздушен простор.
По американско-британската блокада на аеродромската писта, руското Министерство за надворешни работи ја нарече „грешка“ интервенцијата на своите војници. Влезот на НАТО овозмижи враќање на над милион насилно протерани Албанци од Косово.
Досега, близу 500.000 припадници на мировните сили на многу земји, главно западни, служеле на Косово, далеку од своите семејства и најблиски и жртвувајќи дел од својот живот за слободата, безбедноста и мирот на Косово.