Кинескиот производител DJI за две децении прерасна од мал стартап во едно од најпрепознатливите имиња во индустријата за дронови, но компанијата и натаму останува приватна, а нејзината сопственичка структура е концентрирана околу основачот Френк Ванг и неколку рани инвеститори.
Ванг го основал DJI во 2006 година, додека бил студент по инженерство во своите дваесетти години. Две децении подоцна тој и натаму има клучно влијание врз компанијата.
Бидејќи DJI не котира на берза, точниот удел на Ванг не е јавно утврден. Според проценки цитирани од „Слешгир“, тој поседува околу 45 отсто од компанијата.
„Форбс“ го проценува неговото лично богатство на околу 5,1 милијарди долари.
Четворица контролираат 99 отсто од гласовите
Ванг и тројца инвеститори кои влегле во компанијата во нејзината рана фаза – Лу Ди, Свифт Сје и Ли Зесијанг – заедно контролираат околу 87,4 отсто од акциите и 99 отсто од гласачките права.
Овие податоци DJI ги обелодени во рамки на судска постапка во САД во 2024 година.
Лу Ди бил семеен пријател кој во 2006 година инвестирал околу 90.000 долари во новата компанија и подоцна бил вклучен во управувањето со финансиите.
Ли Зесијанг, пак, бил професор по роботика кој ги поддржувал раните експерименти на Ванг со системи за контрола на летот.
Пет кинески државни компании заедно поседуваат околу 5,4 отсто од акциите, според информации објавени во судските постапки што DJI ги водеше во САД поради нејзиното ставање на листа на Пентагон на компании поврзани со кинеската војска.
Од Хонг Конг до Шенжен
Ванг изјавувал дека DJI ја започнал во Хонг Конг, но компанијата набргу се преселила во Шенжен, кој денес е нејзина главна база и еден од клучните центри за производство.
Изборот на Шенжен бил стратешки. Градот располага со еден од најголемите светски екосистеми за производство на електроника и огромна мрежа на добавувачи на компоненти.
Тоа му овозможило на DJI уште во раната фаза брзо и релативно евтино да развива и тестира прототипови.
За разлика од многу производители на потрошувачка електроника кои производството им го доверуваат на надворешни компании, DJI во значителен дел самостојно ги произведува своите дронови.
Покрај во Кина, компанијата има производство и во Малезија.
Но, не сите делови се кинески
Местото на склопување не значи дека секоја компонента во дроновите потекнува од Кина.
Анализа на моделот Mavic Air 2 од 2020 година покажала дека во него биле користени голем број стандардни компоненти од различни производители. Меѓу нив имало и делови од американски компании, вклучително и компоненти за засилување радиосигнали произведени од Qorvo.
Американските ограничувања, сепак, го принудија DJI постепено да бара алтернативни добавувачи.
Компанијата, според извештаите, веќе заменила дел од американските компоненти, вклучително и термални сензори во одредени професионални дронови, со делови од други извори.
Сопственоста и синџирот на снабдување на DJI добиваат дополнително значење во услови на технолошкото ривалство меѓу Вашингтон и Пекинг, особено затоа што дроновите имаат широка цивилна, индустриска и безбедносна примена.