Дебатата за ривалството меѓу големите сили се интензивира последната деценија, но експертите сè уште не се согласуваат околу тоа како изгледа денешната глобална конкуренција – дали е судир меѓу автократии и демократии, ревизионисти и сили на статус квото, или едноставно држави кои ги следат сопствените интереси, пишува Foreign Affairs.
С. С. М. Пејн, професорка по стратегија на Америчкиот поморски воен колеџ, тврди дека денешната геополитичка трка е само најнова фаза од вековниот судир меѓу морските и копнените сили. За морските сили – како што историски биле САД – трговијата и капиталот се основа на влијанието, што ги поттикнува да промовираат правила и меѓународен поредок. Копнените сили, како Русија и во многу аспекти Кина, го темелат својот пристап на контрола и одбрана на територија.
Оваа поделба, според Пејн, создава две спротивставени визии за глобалниот поредок и ги објаснува главните двигатели на денешното големо-политичко натпреварување. Но таа предупредува дека САД покажуваат знаци на отстапување од својата традиционална морска стратегија – промена што, според неа, би можела да има далекусежни последици додека ривалствата со Кина и Русија се заоструваат.
Анализата на Пејн е објавена во „Foreign Affairs“ под наслов „By Land or by Sea“. Во подкаст-епизодата „The Foreign Affairs Interview“, таа ги објаснува деталите од своите ставови.