Јужна Кореја има доволно економска и политичка моќ да се спротивстави на притисокот од Кина доколку дејствува заедно со своите сојузници, оценува аналитичарот Виктор Ча, предупредувајќи дека Пекинг сè почесто ја користи трговијата како средство за геополитичка принуда.
Јужнокорејскиот претседател Ли Џе-мјунг во последните месеци се обиде да ги подобри односите со Кина, вклучително и преку државна посета на Пекинг и потпишување низа договори за трговија, клима и транспорт. Но, според Ча, тоа затоплување веројатно ќе биде краткотрајно, особено по договорот меѓу Сеул и Вашингтон за соработка во развој на нуклеарни подморници – потег што Кина го гледа како директна закана.
Иако Пекинг засега не реагира јавно, аналитичарите очекуваат економски одмазднички мерки, како што тоа се случи во минатото. Во 2016 и 2017 година, Кина воведе неформални санкции против Јужна Кореја поради распоредувањето на американскиот ракетен систем ТХААД, што ѝ нанесе загуби од повеќе од 15 милијарди долари на јужнокорејската економија.
Кина, наведува Ча, има историја на користење трговски ограничувања, од забрани за извоз на суровини до притисок врз компании и туризмот, за да влијае врз надворешната политика на соседните земји. Но, тој истакнува дека зависноста не е еднонасочна – Пекинг во голем број критични сектори зависи од увоз од Јужна Кореја, САД, Јапонија и другите земји од Г-7.
Според трговски податоци, Кина е повеќе од 70% зависна од стотици производи што ги увезува од овие земји, вклучително и компоненти за полупроводници, батерии, бродоградба и напредна електроника. „Колективно, сојузниците имаат доволно економска тежина за да ја одвратат Кина од економска принуда“, наведува Ча.
Тој предлага создавање механизам за колективна економска одбрана, сличен на членот 5 на НАТО, според кој притисок врз една земја би се сметал за притисок врз сите. Таков пристап, додава тој, би можел да ја зголеми цената на кинеските одмазднички мерки и да го ограничи нивното користење.
Односите меѓу Сеул и Пекинг дополнително се комплицираат и поради, како што наведува Ча, ограничената улога на Кина во спречување на нуклеарната програма на Северна Кореја и растечката конкуренција меѓу двете економии во високотехнолошките индустрии.
„Јужна Кореја не може целосно да се одвои од Кина, но ниту може бесконечно да живее под сенката на економска принуда“, оценува Ча, додавајќи дека поблиската координација со САД, Јапонија и другите партнери е клучна за заштита на стратешката автономија на Сеул.