Тирзепатидот, лек што се користи за намалување на телесната тежина и лекување дијабетес, е поврзан со помала стапка на тешки влошувања на астмата од биолошкиот лек тезепелумаб кај пациенти со дебелина без дијабетес. Тоа го покажува нова опсервациска студија, но истражувачите велат дека се потребни клинички испитувања за да се утврди дали лекот навистина придонесува за подобрување на астмата.
Студијата, објавена на 19 ноември во списанието American Journal of Respiratory and Critical Care Medicine, ги споредила респираторните исходи и намалувањето на телесната тежина кај пациенти што започнале терапија со лираглутид, семаглутид, тирзепатид или тезепелумаб.
Што покажала студијата?
Во анализата биле опфатени 2.779 пациенти со умерена до тешка астма, кои биле лекувани од специјалист и имале најмалку едно тешко влошување на болеста во претходната година. Од студијата биле исклучени лицата со веќе дијагностициран дијабетес.
Најголемата група започнала терапија со семаглутид — 1.770 пациенти. Тирзепатид примале 472 пациенти, тезепелумаб 404, а лираглутид 133.
Откако истражувачите статистички ги приспособиле резултатите за разликите меѓу групите, кај пациентите што започнале тирзепатид била забележана околу 59% пониска стапка на тешки влошувања во споредба со групата на тезепелумаб.
Ова е релативна разлика во стапката на настани во текот на следењето. Тоа не значи дека ризикот за секој пациент бил намален за 59%, ниту дека 59% помалку пациенти имале влошување. Кај пациентите на семаглутид, проценетата стапка била приближно слична на онаа кај пациентите на тезепелумаб.
Помалку рецепти за инхалатори за брзо олеснување
Пациентите што започнале тирзепатид или семаглутид побрзо постигнувале намалување на индексот на телесна маса за повеќе од 10% отколку пациентите на тезепелумаб.
Во овие групи биле забележани и помалку рецепти за инхалатори што се користат за брзо олеснување на симптомите, како и помалку посети на здравствени установи поради респираторни проблеми.
Дебелината е поврзана со понеповолни исходи кај дел од луѓето со астма. Лековите како семаглутид и лираглутид дејствуваат на рецепторите на хормонот ГЛП-1, додека тирзепатидот дејствува и на ГЛП-1 и на ГИП. Овие механизми се разликуваат од оние на кои се насочени постојните биолошки терапии за астма.
Наодот не значи дека терапијата треба да се менува
Истражувањето е ретроспективно: научниците анализирале електронски медицински досиеја од повеќе здравствени установи. Пациентите започнале со една од терапиите во периодот од јануари 2022 до декември 2025 година.
Статистичкото приспособување може да намали дел од разликите меѓу групите, но не може да ги отстрани сите можни влијанија. Бидејќи пациентите не биле случајно распределени во групите, студијата покажува поврзаност меѓу терапијата и исходите, но не докажува дека тирзепатидот ја предизвикал забележаната разлика.
Авторите сметаат дека лековите засновани на ГЛП-1, особено оние што дејствуваат и на ГИП, заслужуваат понатамошно истражување кај пациенти со дебелина и астма. Дали и кај кого тие би можеле да помогнат во контролата на астмата треба да се утврди во клинички испитувања. Студијата сама по себе не е причина пациентите да ја прекинат или сменат пропишаната терапија.

