На заедничката седница на Националниот совет за евроинтеграции и собраниската Комисија за европски прашања, најновиот извештај на Европската комисија за напредокот на Македонија ги отвори старите линии на поделба меѓу власта и опозицијата, со остри критики за недостаток на реформи и предупредувања за можни нови услови на патот кон ЕУ.
Евроамбасадорот Михалис Рокас оцени дека владеењето на правото останува најслабата точка, без напредок во функционирањето на судството и борбата против корупцијата. „Никаков прогрес“, рече тој, нагласувајќи дека е потребен поширок политички консензус, вклучително и за уставните измени што земјата ги презеде како обврска во процесот на пристапување.
Претседателката Гордана Сиљановска-Давкова ја критикуваше Европската унија за, како што рече, недоследна политика и применување двојни стандарди, предупредувајќи дека моментот „не е време за реформи“ поради засилени геополитички тензии. Таа повтори дека сите оценки во извештајот се поврзани со барањето за уставни измени, но посочи дека малку европски држави имаат уставни гаранции од типот што се очекуваат од Македонија.
Лидерот на СДСМ и претседател на Националниот совет, Венко Филипче, ја обвини Владата за „летаргија“ и недостаток на политичка волја. „Ова е еден од најлошите извештаи. Полош беше само оној од 2015 кога бевме оценети како заробена држава“, рече тој, предупредувајќи дека земјата ризикува нови услови за отворање на преговорите.
Од спротивната страна, претседателот на Комисијата за европски прашања, Антонијо Милошоски од ВМРО-ДПМНЕ, пренесе став на неименуван висок претставник од Брисел дека нема консензус во Унијата за проширување и дека можни се „меѓурешенија“ без полноправно членство. Рокас остро одговори дека целта останува целосна интеграција.
Извештајот посочува и економски слабости, вклучително и доцнење во фискалната консолидација и спроведувањето на Законот за органски буџет. Филипче забележа дека Владата дури не побарала неповратна макрофинансиска поддршка од ЕУ.
Министерот за европски прашања Орхан Муртезани рече дека Владата има намера да го забрза законодавниот процес и дека Реформската агенда и Планот за раст обезбедуваат рамка за напредок, но дека институциите мора да испорачаат резултати.
Седницата заврши без навестување дека политичкиот раскол околу клучните реформи ќе се намали. За ЕУ, прашањето останува исто – дали Македонија може да обезбеди кредибилни и мерливи резултати во областите што најдолго стагнираат.

