Европската унија мора да воспостави порамнотежена миграциска политика, со повеќе легални и безбедни патишта за влез, наместо прекумерен фокус на безбедноста и контрола на границите, предупреди Европскиот економско-социјален комитет.
Во мислење усвоено во февруари, комитетот оцени дека тековните политики на ЕУ покажуваат „структурна пренасоченост“ кон безбедносен пристап, што може да ги потисне мерките за интеграција и социјална инклузија.
Документот се однесува на пакет од три регулативи за периодот 2028–2034, поврзани со азил, миграција, внатрешна безбедност и управување со границите, кои, според комитетот, ставаат силен акцент на контрола и префрлање на граничните политики кон трети земји.
Во меѓувреме, ЕУ забрзано воведува и нови технолошки решенија за контрола на границите. Со целосната примена на Системот за влез/излез (EES) во Шенген зоната, традиционалните печати во пасошите се заменуваат со дигитални записи. Системот ќе ги регистрира влезовите и излезите на државјани од трети земји за краток престој, како и биометриски податоци, вклучително фотографии од лицето и отпечатоци од прсти.
Комитетот ја признава улогата на современите алатки за подобрување на управувањето со границите, но предупредува дека технолошките решенија не смеат да ја заменат потребата од сеопфатна и правично заснована миграциска политика.
ЕЕСК повикува на:
- воспоставување легални, безбедни и ефективни канали за миграција;
- развој на целосен сет алатки за управување со редовната миграција и спречување на нерегуларни движења;
- зајакнување на независниот мониторинг на човековите права и хуманитарните услови на границите.
Истовремено, се нагласува дека механизмите за враќање и контрола мора да се спроведуваат во согласност со европското и меѓународното право, со целосно почитување на основните права.
Комитетот изрази загриженост дека зголемениот фокус на безбедноста и „аутсорсингот“ на граничната контрола може да носи ризици за човековите права доколку не се обезбедат соодветни гаранции.
Оценките доаѓаат во време кога миграцијата останува едно од најчувствителните политички прашања во ЕУ, со растечки притисок врз земјите членки да најдат баланс меѓу безбедноста, технолошките иновации и почитувањето на човековите права.