Кина се позиционира како посредник во војната на Блискиот Исток, која влезе во вториот месец, во услови на растечки цени на нафтата и нарушувања во глобалното снабдување со енергија.
Кинескиот претседател Си Џинпинг се обидува да ја засили дипломатската улога на Пекинг, додека американскиот претседател Доналд Трамп изјави дека воените операции против Иран би можеле да завршат во рок од две до три недели, без јасен план за следните чекори.
Кина заедно со Пакистан предложи мировен план од пет точки, насочен кон постигнување примирје и повторно отворање на клучниот Ормутски теснец. Пакистан, традиционален сојузник на САД, се појави како неочекуван посредник во конфликтот меѓу САД, Израел и Иран.
Аналитичарите оценуваат дека поддршката од Кина е значајна, бидејќи Пекинг се обидува да го зголеми своето дипломатско влијание и да ја зацврсти улогата на Пакистан во процесот.
Кинеското Министерство за надворешни работи соопшти дека двете земји прават „нови напори за мир“, нагласувајќи дека дијалогот и дипломатијата се единствениот начин за решавање на конфликтот.
Кина, како најголем увозник на сурова нафта во светот, има директен интерес за стабилност на глобалните пазари. Иако располага со резерви за неколку месеци, продолжената криза може сериозно да ја погоди нејзината економија, која во голема мера зависи од извозот.
Поскъпувањето на енергенсите има широк ефект врз синџирите на снабдување, од производство на пластика и текстил до електроника, автомобили и полупроводници.
Во последните години, Кина ги зајакна економските врски со Блискиот Исток, вклучително и со сојузници на САД како Саудиска Арабија, но и со Иран, кој е еден од нејзините главни трговски партнери и снабдувачи со нафта.
Пекинг и претходно се обидуваше да посредува во регионот. Во 2023 година помогна да се обноват дипломатските односи меѓу Саудиска Арабија и Иран, а подоцна беше домаќин на разговори меѓу палестинските фракции.
Сепак, аналитичарите предупредуваат дека улогата на Кина има ограничувања. Земјата нема значително воено присуство во регионот, за разлика од САД, кои располагаат со бази во повеќе држави од Заливот.
Иако Пекинг се обидува да се претстави како неутрален посредник, неговите врски со Русија и внатрешните политики предизвикуваат сомнежи кај дел од меѓународната заедница.
И покрај тоа, Кина останува клучен глобален играч со растечки амбиции да го зголеми своето влијание на Блискиот Исток, особено во услови на продлабочување на геополитичките тензии.