Советот на Европската Унија усвои нова рамка за научна дипломатија со цел да ја зајакне позицијата на Унијата како глобален лидер во науката и технологијата и да ја искористи научната соработка за остварување на надворешнополитичките цели.
Новата препорака доаѓа во период на зголемени геополитички тензии и забрзан технолошки развој, при што Брисел настојува да ја интегрира науката како стратешка алатка во својата надворешна политика.
Заменик-министерот за истражување, иновации и дигитална политика на Кипар, Никодемос Дамиану, оцени дека научната дипломатија повеќе не е споредна активност, туку „стратешки императив“ за Европската Унија.
Советот нагласува дека науката претставува глобално јавно добро и дека меѓународната научна соработка може да придонесе за градење доверба и дијалог со трети земји. Истовремено, рамката предвидува балансирање меѓу научните цели и надворешно-политичките и безбедносните интереси на Унијата.
Посебно внимание се посветува на новите технологии, вклучително и вештачката интелигенција и квантните технологии, каде ЕУ ќе треба истовремено да ги проценува ризиците и можностите.
Во документот се истакнува и намерата за продлабочување на партнерствата со земјите од Глобалниот Југ преку поддршка на истражувачките капацитети и заедничко справување со глобалните предизвици. Како дел од оваа иницијатива, Советот предлага формирање Медитерански центар за научна дипломатија.
Земјите членки се охрабруваат да воспостават механизми за координација меѓу дипломатските служби, научните институции и универзитетите, како и да ја вклучат научната дипломатија во образовните и програмите за обука.
Советот ја повика Европската комисија да го засили следењето на глобалните научни и технолошки трендови и да ги проценува нивните последици за европските политики и конкурентност.
Во документот се нагласува и потребата од заштита на истражувачката безбедност и усогласување на научната дипломатија со пошироките надворешни активности на Унијата.
Научната дипломатија се дефинира како користење на науката, научните докази и научната соработка за поддршка на надворешната политика, но и користење на дипломатијата за промовирање на меѓународната научна соработка и технолошкиот напредок.
Иако препораката нема обврзувачка правна сила, таа поставува насоки за идниот развој на европската научна дипломатија и ја потврдува амбицијата на ЕУ да ја користи науката како инструмент на својата мека моќ во сè поконкурентното глобално опкружување.