Некои носеа цвеќе, други фотографии, а многумина само тивко стоеја, додека од звучниците одекнуваа песните со кои пораснаа цели генерации. Пред арената „Борис Трајковски“ во Скопје, стотици граѓани во вторникот вечерта му оддадоа почит на Владо Јаневски – музичарот чии стихови и мелодии со децении беа дел од секојдневието, љубовите и спомените на многу Македонци.
Меѓу собраните имаше луѓе од сите генерации – од оние што ги паметат неговите први настапи, до млади кои неговите песни ги откриле преку своите родители. Некои пееја тивко, други ги бришеа солзите, додека познатите рефрени се ширеа низ платото пред арената.
„Неговите песни беа саундтракот на нашите животи“, рече една од присутните, држејќи букет бели рози. „Со нив се радувавме, тагувавме и се вљубувавме.“
На собирот присуствуваа и јавни личности, меѓу кои и градоначалникот на Скопје, Орце Ѓорѓиевски, кој во објава на социјалните мрежи напиша дека Јаневски бил „емоција, спомен и љубов кон градот, кон луѓето и кон Македонија“.
„Легендите не заминуваат. Тие остануваат во песните, во спомените и во срцата на луѓето“, напиша тој.
Атмосферата пред арената повеќе наликуваше на колективно сеќавање отколку на официјално оддавање почит. Граѓаните споделуваа лични приказни за концертите на кои присуствувале, за песните што ги одбележале нивните животи и за чувството дека заминува дел од една музичка епоха.
Во текот на повеќе од три децении, Владо Јаневски изгради статус на еден од највлијателните и најпрепознатливи автори и изведувачи на македонската музичка сцена. Неговите балади и поп-композиции ги надминаа генерациските и жанровските граници, оставајќи траен белег врз културниот простор на земјата.
Додека вечерта полека се спушташе над Скопје, а последните посетители сè уште стоеја пред арената, една од неговите најпознати песни повторно се слушна од звучниците. Неколкумина ја запеаја заедно.
Во тој момент, тишината и музиката зборуваа повеќе од сите зборови.