Вработените во Северна Македонија во 2025 година вообичаено работеле во просек по 40,7 часа неделно, значително повеќе од просекот во Европската Унија од 37,3 часа, покажуваат податоците на Евростат.
Според статистиката, работната недела во земјава е подолга од онаа во речиси сите членки на ЕУ. Кај вработените лица во Северна Македонија просекот изнесувал 40,5 часа, кај самовработените без вработени 42 часа, а кај работодавачите со вработени 43 часа неделно.
За споредба, во ЕУ вработените во просек работеле 36,6 часа, самовработените 39,7 часа, а работодавачите 46,4 часа неделно.
Во регионот уште подолга работна недела имаат вработените во Србија, каде просекот за сите вработени изнесува 41,7 часа, и во Босна и Херцеговина со 41,2 часа. Во Турција просекот достигнува 44,1 час неделно.
Речиси 70 отсто од вработените работат меѓу 40 и 44,5 часа
Податоците покажуваат дека 69,1 отсто од вработените во Северна Македонија во референтната недела работеле меѓу 40 и 44,5 часа.
Дополнителни 8,9 отсто работеле од 45 до 49,5 часа, а 2,3 отсто – 50 часа или повеќе.
Тоа значи дека повеќе од четири петтини од вработените кои работеле во референтната недела биле концентрирани околу или над класичната 40-часовна работна недела.
Во ЕУ, за споредба, 37,6 отсто работеле меѓу 40 и 44,5 часа, а 5,8 отсто работеле 50 часа или повеќе.
Најголем удел на вработени во групата од 40 до 44,5 часа има Бугарија – 82,8 отсто, пред Латвија со 77,1 и Романија со 75,5 отсто.
Мажите во Македонија работат повеќе од жените
Кај вработените со полно работно време во Северна Македонија, мажите во 2025 година работеле во просек 40,5 часа неделно, а жените 39,3 часа.
Разликата од 1,2 часа е помала од онаа во некои членки на ЕУ.
На ниво на Унијата, мажите со полно работно време работеле просечно 39,4 часа, а жените 37,6 часа.
Најдолга работна недела меѓу мажите во ЕУ е регистрирана во Грција – 41,8 часа, а меѓу жените во Словенија – 39,2 часа.
Во регионот, мажите во Србија работеле 42,3 часа, а жените 40,8 часа. Во Босна и Херцеговина разликата е речиси минимална – 41,5 часа кај мажите и 41,1 кај жените.
Холандија на спротивниот крај
Евростат покажува силен јаз меѓу европските пазари на труд.
Во 2025 година просечната реално одработена работна недела во ЕУ изнесувала 35,9 часа.
Најдолго се работело во Грција – 39,6 часа, по што следуваат Полска и Бугарија со по 38,7 часа, Литванија со 38,4 и Словенија со 38,3 часа.
На спротивниот крај е Холандија со само 31,9 часа, а потоа Германија и Данска со по 33,9 и Австрија со 34 часа.
Разликите делумно се должат и на различната распространетост на скратеното работно време. Во Холандија, Германија и нордиските земји работата со скратено време е многу почеста отколку во Источна и Југоисточна Европа.
Најмногу работат земјоделците и менаџерите
На ниво на ЕУ, најдолга просечна реална работна недела во 2025 година имале вработените во земјоделството, шумарството и рибарството – 41,2 часа.
Следуваат рударството со 38,9 часа и градежништвото со 38,6 часа.
Според занимања, најмногу работеле квалификуваните земјоделски, шумарски и рибарски работници – 42 часа неделно, пред менаџерите со 40,6 часа и припадниците на вооружените сили со 39,4 часа.
Најкратка работна недела имале лицата во основните занимања – 31,8 часа, административните службеници – 34 часа и вработените во услуги и продажба – 34,5 часа.
Подолга работа не значи автоматски поголема продуктивност
Податоците покажуваат дека земјите со најдолга работна недела не се нужно и оние со највисока продуктивност или највисоки плати.
Северна и Западна Европа генерално имаат пократки просечни работни недели, но повисока продуктивност по работен час, додека во делови од Источна и Југоисточна Европа работниците поминуваат повеќе време на работа.
Токму затоа бројот на часови е само еден показател за состојбата на пазарот на труд. Клучни остануваат продуктивноста, платите, технологијата, организацијата на работата и структурата на економијата.
Евростат ги базира податоците на Европската анкета за работната сила, која опфаќа лица на возраст од 20 до 64 години. „Реално одработени часови“ се часовите одработени во конкретната референтна недела, додека „вообичаени часови“ го покажуваат типичниот број часови што лицето обично ги работи.