Грција е на пат да го израмни рекордниот број туристи ова лето, но многу Грци остануваат дома, притиснати од ниските цени и стагнантните плати кои дури и скромните одмори ги прават недостижни.
Една августовска утрина, 62-годишната Дијамантола Василиу со купон патуваше четири часа со автобус до плажата Авлаки, северно од Атина, носејќи домашна храна во ладилник. „Доаѓаме тука бидејќи нема пари,“ рече таа. Нивните еднонеделни одмори последниве четири години се заменети со еднодневни излети.
Туризмот е клучен за Грција, создавајќи околу 12% од бруто домашниот производ. Се очекува бројот на странски туристи да биде до четири пати поголем од 10-милионското население на земјата, израмнувајќи ги бројките од 2024 година. Но, како што луксузните ресорти ги потиснуваат поевтините сместувања, многу Грци велат дека се истиснати од пазарот.
Податоците на Европската унија покажуваат дека речиси половина од Грците лани не можеле да си дозволат еднонеделен одмор – втор највисок процент во блокот по Романија. За споредба, тоа се однесува на околу една третина Италијанци и една петтина Французи.
Шестдневно патување на остров за четиричлено семејство чини околу 3.500 евра (4.070 долари), додека просечниот месечен приход е нешто над 1.000 евра (1.160 долари), според Институтот за заштита на потрошувачи. „Со остатокот треба да се живее – а тоа е сиромаштија,“ рече претседателот на Институтот, Јоргос Лехуритис.
Некои Грци повторно се враќаат на навиките од 1980-тите: носат свои чадори, пакуваат храна и патуваат со автобуси наместо со траекти или авиони. „Парите што ги заработувам во лето треба да ми помогнат да преживеам во месеците кога нема многу работа,“ рече Јосиф Соланакис, кој изнајмува електрични возила кај Акропол. „До морето одам само кога ќе успеам да фатам неколку часа слободно.“
Синдикатите го нарекуваат феноменот „сиромаштија на одмор“, опишувајќи ја се поголемата празнина меѓу бумот на туризмот и локалните жители кои остануваат настрана – тренд кој се шири низ јужна Европа со растот на трошоците.