Директен воен судир меѓу Турција и Израел е малку веројатен и покрај растечките тензии меѓу двете регионални сили, изјави Одед Еилам, поранешен шеф на одделот за борба против тероризмот во израелската разузнавачка служба Мосад.
Еилам, во интервју за израелското радио 103FM, оцени дека ниту Анкара ниту Израел во моментов имаат интерес од директна воена конфронтација.
„Одговорот е недвосмислено не, од едноставна причина што ниту една страна не е заинтересирана за воена конфронтација, особено не во овој момент“, рече Еилам.
Според него, турскиот претседател Реџеп Таип Ердоган има долгорочна стратегија за постепено зголемување на турското политичко и воено влијание, поради што директен судир со Израел би бил спротивен на интересите на Анкара.
Еилам тврди дека политиката на Ердоган не е само носталгија по Отоманската Империја, туку повеќегодишен план за проширување на турското влијание во повеќе региони.
„Тој има организиран план за дејствување“, рече Еилам, посочувајќи ги Либија, Сомалија, Африка и Газа како области каде, според неговата оценка, Анкара се обидува да го прошири своето влијание.
Тој ја опиша оваа политика како „ползечка анексија“, оценка што претставува негово гледиште и не е официјална позиција на израелската влада.
Сирија станува главна точка на судир
Изјавата доаѓа во време на зголемени тензии меѓу Израел и Турција околу Сирија.
Израел се противи на распоредување турски воени капацитети за кои смета дека би можеле да ја ограничат слободата на дејствување на неговото воздухопловство.
Еилам оцени дека Израел правилно поставил „јасна црвена линија“ кон Анкара и тврди дека Турција се обидела да внесе напреден систем што би можел да ги попречува операциите на израелското воздухопловство кон Иран.
„Ердоган не е желен за битка. Тој често танцува танго – два чекора напред и еден назад“, рече Еилам.
Според него, турскиот претседател го препознава воениот капацитет на Израел и поради тоа нема интерес да ја загрози својата поширока регионална стратегија со директна војна.
„Турција ја има најимпресивната морнарица во Медитеранот“
Поранешниот функционер на Мосад особено го нагласи растот на турската воена моќ.
„Тој се зајакнува со текот на времето и ја има најимпресивната морнарица во Медитеранот“, рече Еилам.
Според него, турските поморски капацитети би можеле да претставуваат предизвик и за европските земји, при што конкретно ги спомена Грција и Бугарија.
Турција е членка на НАТО и располага со една од најголемите армии во Алијансата, додека нејзината одбранбена индустрија во последните години значително го прошири производството на беспилотни летала, воени бродови, ракети и други домашно произведени системи.
Бегалците како политички адут кон Европа
Еилам оцени дека Анкара има уште еден важен инструмент во односите со Европската Унија – контролата на миграциските рути.
Според него, европските држави стравуваат од нов голем прилив на бегалци и мигранти, што ѝ дава дополнителна политичка тежина на Турција во преговорите со Брисел.
Тој оцени дека оваа комбинација од воена сила, географска положба и влијание врз миграциските текови му овозможува на Ердоган постепено да ја зајакнува позицијата на Турција без да ризикува отворена војна со Израел.
Во последниот период Анкара и Израел разменија остри пораки околу Сирија, додека Вашингтон се обидува да воспостави механизам за спречување инциденти меѓу Израел, Турција и Сирија.