Кина ја интензивира својата глобална дипломатска офанзива, искористувајќи го одбивањето на администрацијата на претседателот Доналд Трамп да го одржува постоечкиот меѓународен поредок, пишува Foreign Affairs.
На Самитот на Шангајската организација за соработка во Тијанџин, кинескиот претседател Си Џинпинг се сретна со рускиот лидер Владимир Путин и индискиот премиер Нарендра Моди, како и со уште 18 претставници од Евроазија. Неколку дена подоцна, Си предводеше воена парада во Пекинг заедно со Путин и севернокорејскиот лидер Ким Џонг Ун, демонстрирајќи ја воената моќ на земјата.
Американскиот претседател Трамп, кој во говор во Обединетите нации го нарече глобалниот поредок „застарен“ и „оружје против САД“, се најде во улога на набљудувач, додека Пекинг ја позиционира Кина како клучна сила во мултиполарниот свет.
„Кина не се обидува директно да го собори поредокот, туку да ги искористи празнините што ги оставаат политиките на Вашингтон,“ пишуваат авторите Џефри Прескот и Џулијан Гевирц, поранешни американски советници за надворешна политика.
Пекинг се претставува како бранител на постоечките институции, но настојува да го префрли тежиштето во нив кон своја корист. Во Обединетите нации, Кина ја промовира новата „Иницијатива за глобално управување“, ветувајќи поправеден меѓународен поредок, додека ги нагласува принципите на суверенитет и ја минимизира улогата на универзалните човекови права.
Според Foreign Affairs, стратегијата на Си е дел од поширок пакет иницијативи – за развој, цивилизација и безбедност – преку кои Кина гради нови партнерства со земји од Африка, Латинска Америка и Азија. Овој пристап ја зајакнува перцепцијата дека многу држави го гледаат Пекинг, а не Вашингтон, како нивен најважен партнер.
Но, експертите предупредуваат дека амбициите на Кина би можеле да се соочат со отпор. Долгорочните територијални спорови, економските притисоци врз трговските партнери и агресивните потези во Јужното Кинеско Море веќе поттикнуваат недоверба.
„Кина можеби ќе успее да го искористи вакуумот оставен од Трамп, но тоа не гарантира дека ќе стане доминантна сила,“ заклучува Foreign Affairs.