Новата Национална безбедносна стратегија (НБС) на САД, објавена минатата недела, предизвика силни реакции во Европа откако во документот се тврди дека масовната имиграција на континентот може да доведе до „цивилизациско исчезнување“, покажува анализа на Гардијан.
Според повеќе американски и европски официјални лица, главен автор на нацрт-документот бил Мајкл Антон, поранешен директор за политичко планирање во Стејт департментот и истакнат претставник на движењето МАГА. Стратегијата, која традиционално претставува бирократски и внимателно формулиран документ, овојпат содржи радикални позиции – од оживување на доктрината Монро во западната хемисфера до релативизирање на улогата на САД во глобалната конкуренција со Кина и Русија.
Европските лидери велат дека документот ја кодифицира американската евроскепса како „официјална доктрина“. Аналитичари оценуваат дека НБС означува отстапување од децениската двопартиска политика на Вашингтон, која ги третираше НАТО и Европската унија како клучни сојузници.
„Ова е обид за револуционерно преобликување на американската надворешна политика“, изјави Макс Бергман од Центарот за стратешки и меѓународни студии, додавајќи дека документот ја преиспитува поствоената архитектура на трансатлантските односи.
Скептиците, пак, посочуваат дека ваквите стратегии ретко директно ја диктираат политиката и не се поврзани со конкретни буџети. Поранешниот советник за национална безбедност Џон Болтон изјави дека не верува оти претседателот Доналд Трамп детално ја прочитал стратегијата, како што било и во неговиот прв мандат.
Сепак, Трамп јавно ги повтори критиките кон европските имиграциски политики, оценувајќи ги како „катастрофални“, што, според аналитичарите, укажува дека содржината на НБС е во согласност со неговите инстинкти.
Документот исто така се поврзува со влијателни советници како потпретседателот Џеј-Ди Венс, заменик-шефот на кабинетот Стивен Милер и државниот секретар Марко Рубио. Иако Антон ја напушти владата неколку месеци пред објавувањето, конзервативни кругови сметаат дека НБС може да послужи како нацрт за идната надворешна политика на движењето МАГА.

